Pierwsze wzmianki o kościele pochodzą z 1217 roku.
Został ufundowany przez księcia Henryka I. Obiekt wzmiankowany w 1217 r., został przebudowany w 1476 r. W XVII i XVIII wieku pełnił rolę kościoła ucieczkowego. W 1701 r. rozbudowany. Kościół i wieża są z kamienia i cegły, zakrystia sklepiona cegłami, w nawie strop drewniany, dach łupkowy.
Ołtarz główny piaskowcowy z XVII - XVIII wieku, portal późnoromański z II połowy XIII wieku. We wnętrzu drewniana rokokowa chrzcielnica z końca XVIII wieku, predella: olej na płótnie z II połowy XVII wieku, malowidła pochodzą z 1718 r., rzeźby: „Zmartwychwstanie” (drewno) z I połowy XVIII wieku, „Św. Helena” (piaskowiec) z II połowy XVIII wieku, 19 epitafiów. Obok kościoła stoi kaplica z 1781 r. z cegły i plebania z XIX wieku.
