Obecny plac rynkowy stanowi integralny fragment koncepcji urbanistycznej związanej z budową nowego miasta na prawie magdeburskim, które uzyskało przywilej lokacyjny od księcia Kazimierza I około 1238
Średniowieczny rynek stanowił centrum życia miejskiego. Stąd wybiegały główne ulice ku bramom miejskim. W XIV w. wybudowano 32-metrową, siedmiopiętrową wieżę ratuszową, gdzie koncentrowało się życie administracyjne i polityczne miasta. Wieża została rozebrana w 1878 r. Przed kilkoma laty zmieniony został wystrój Rynku. Przywrócono starą kostkę brukową. Na współczesną zabudowę składają się głównie eklektyczne kamienice, pochodzące z II poł. XIX i pocz. XX wieku. Zieleń i fontanna podkreślają rekreacyjną funkcję centralnego placu miejskiego.
